Księga wieczysta to spis publiczny, przedstawiający status prawny nieruchomości. Umożliwia bez żadnych wątpliwości prześledzić, kto i jakie ma prawa do konkretnej nieruchomości. Instytucja ksiąg wieczystych działa w wielu systemach prawnych w Europie, choć ewidentnie rozwiązania prawne są różne w różnych państwach. Od prawie trzydziestu lat księgi wieczyste prowadzą wydział ksiąg wieczystych w sądach rejonowych według miejsca położenia nieruchomości. Księgi wieczyste prowadzi się dla nieruchomości, a nie dla właścicieli, czyli konkretna osoba może być wpisana jako właściciel w wielu księgach wieczystych, za to to samo prawo własności winno być wykazane w tylko w jednej księdze wieczystej.
Prowadzeniem ksiąg wieczystych kieruje szereg zasad. Niektóre z nich to: jawność formalna mówiąca, że każdy ma prawo w obecności pracownika sądu zapoznać się z treścią księgi wieczystej. Nie można tłumaczyć się brakiem znajomości treści w księdze wieczystej. Z kolei domniemanie zgodności ze stanem prawnym oznacza, że domniemywa się, że stan prawny ujawniony w księdze wieczystej jest zgodny ze stanem faktycznym. Rękojmia wiary publicznej ksiąg wieczystych sygnalizuje, że w razie niezgodności między stanem prawnym ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym treść księgi jest ważniejsza. Na koniec – pierwszeństwo praw wpisanych oznacza, że ograniczone prawa rzeczowe wpisane do księgi wieczystej mają pierwszeństwo przed takimi prawami nie wpisanymi do księgi.